La Marià

Marià.jpg

Maria-Elèna Cabròl

 

La Marià nasquèt mai d’un còp.

Un primièr còp dins Aude, al sècle passat, dins son país de vent, de cipressièrs e de vinhas.

E tre la debuta, pausèt de problèmas a sos paires que l’esperavan dos meses pus tard. Contunhèt de los estonar : caminèt a 10 meses mas parlèt coma cal a 7 ans ! Uèi, passariá dins las mans d’ortòfonistas, de metges pel cap, auriá  un fum d’ajudas. Dins son vilatjòt, la regenta diguèt qu’èra pas pèca e que parlariá melhor pus tard. E aviá rason.

 

La Marià s’enamorèt mai d’un còp. Non, non, s’agís pas d’òmes, qu’aquò es personal e avètz pas besonh de ba saber tot. Sèm dins « Minutinas » e non dins « Vaquí ». S’enamorèt de sos países, Aude e Tarn, de la montanha negra que caliá traversar per anar d’un a l’autre, d’espeleologia, de teatre, de cant, d’istòrias… Son d’amors que demòran.

 

La Marià moriguèt ja mai d’un còp. Quand li calguèt quitar son vilatge, quand d’amics e d’amigas la daissèron, quand sos enfants, « tròp lèu venguts grands » partiguèron. Fins a, ressuscitèt.

Es atal que uèi, vos pòt contar d'istòrias.

 Una bona Galejada

Cançons de la Causida

La Gonèla

La Mariòta

Lo Nom d'Ostal

Primièra Experiéncia

La Punicion

Lo Vesin de Pompidor