©2019 par minutina. Créé avec Wix.com

Tres

Lalin Montanhac

Eriam partits per si disnar a L'Escarea.

 

Ua.

Era la jornaia dar patrimòni agricòl dar departiment. Ont anarem? Barronam (barrutlam), veirem ben. Lo moviment ven embar moviment.

Passam a Còntes e vesèm per astre ua vièlha cara, ua persoa discreta. Dòna Lombart, que gràcias en ela, mi cuntèt de causai ben simpàticai. E mi transmetèt lo mai important, la lenga dar sieu país e d'expressions a baudre: "Es bèl de venir vièlh, mas es mai dur de l'èstre!". La salüi de la man a la lèsta que lo temps vira. Diaul. Mi calrà tornar la veire e li doar un exemplari de la mieu tèsi qu'ai publicaia quarque temps fa ja.

 

Doai.

Pi tiram fins a L'Escarea. E vaicí que ti rescòntri mai un autre monument viu dar gavòt, que finisse de comprar ar mercat. Dòna Arnulf. Quora ai temps, entre dos corses ar collègi de L'Escarea qu'ai sovent de traucs de doai orai. Li ai ja doacha l'extrach de la mieu tèsi qu'i participèt. Era ben contenta. Vau d'a ela per lo plaser de parlar e aver de mòtes escareasques de mai, quora pòri (pòdi). E d'expressions pi parlar dar país. "Metètz vi lume" que mi ditz quora arribi dintre lo correor pendut puant ar sieu. Li presenti la familheta, qu'a jamai rescontraia. Pi li demandi ont poiriam anar.

Ua proprietat que fan d'òli. Zo, es partit.

 

Minga.

Puam dintre lai còlai. Sèm dins li primiers. De familhai, de coblai. Ti veo lo cònsol que li avio transmès un memòri sus l'occitan vivaroalpenc escareasc. 

Li meti lo grapin, aganta lo gancho. M'avètz denembrat? U.

Sio aicí. 

Publicaria pàgina per pàgina dins ua rubrica per lo jornal municipal? OK. A ja tot en papier un jorn qu'èri de passatge a la Comuna, li avio doach en mans pròpriai. E mai aguèt tot per mail que li avio mandat li fiquiers après. Bòn, cu a vist, veirà.

 

Ambient jazz. Cantat en anglés. Sortem l'excellenta ensaraia preparaia per la frema. Regalan ua rostia de pasta d'auliva. Totes assautan li tauliers. E ben.

Bòn.

 

La mestressa de la proprietat nos explica lo trabalh de l'auliva. Acabam de manjar d'aquel temps.

Quora fa pauseta, li demandi vito fach se posquesse vir (venir) en cors. A gaire temps, mas es interessaia per la lenga. La parlan gaire. Pi, embar trabalh e l'eatge, i es d'a faire. E pi escriu de libres tanben.

Coma si sòna?

...

Sa sòrre èra dins tal mestier. E parla de la familha.

 

De diaul, es la sòrre d'ua anciana amiga de familha... Emb cu se sèm brolhats per de rasons, èri pichin, me'n avisi plus ben perqué.

A si... reveire benlèu...

Imatge: Mabel Amber