Discutida de Pèire amb un "Cyrano"

Pèire Tommasi

De matin, a Tolosa, per carrièra.

«Adieu-siatz, Sénher. De qué fasètz, aqui, acotrat e fargat aital ! »

 

«De vos far remarcar, Sénher.

O veses a mon vestit e l’espada,

Que siái Mosquetari, amb l’unifòrm.

De respèct quand lo monde me parlan. »

 

«Pfiu ! E ben, sètz pas la mitat d’un orgulhós, vos !?! O puslèu un galéjaire, non ? a que non... »

 

«De vos copar, siái dins l’obligacion,

Dins lo marrit sens nos sèm enganats

O vesi ben, ara, vista la situacion

D’aquèl cadre plen de modernitats»

 

«D’una causa a l’autra : n’i a un de dos que trapèt la capbordena. Permetètz, mas pensi èsser en bona santat, ieu. Mas, de qué volètz !?!»

 

«Tanben me demandi una causa

Qual a lo cap en ribordèla ?

Estranhetat de la situacion... Gara !

Es benlèu l’aire d’aquesta ganèla

 

De tot biais, o veses mon Sénher

Qu’es pas una arma la vòstra casqueta

Qu’amb l’espada restacada a mon dever

Copariái en doas parts la vòstra esqueleta

 

Siái pas aicí per lo raconte

Veniái quèrre a la lèsta

Qualqu’un : un conse o un conte

Per capitar vertadièrament la quèsta

 

Per la qu’aguèri mandat

Per un rei qu’aviá perdut

La mapa e los papièrs

Del país, un còp èra tengut»

 

«Macassiu ! N’i a un cofle del vòstre biais de parlar. Un gal pretenciós que fa la pimpinèla per carrièra ! E puèi ? Ont son los vòstres amics... Atos, Portos e Aramis ?»

 

«Per lo rei o per la reina o lo fanton

D’aqueles noms pas jamai ausits

Qual serián los que valgesson

Que, ieu, los agessi espotits»

 

« Tant mai que me siái enganat. Es pas lo bon libre. Vertat es que siáis solet aquí.Per la comuna, anatz fins a la plaça granda. I seretz !»

 

«La comuna ? Que pòt èsser ?

Una emanacion del Reialme ?

Una fantesia jogada lo ser

Sulpic, me’n vau. Desencusatz me»

 

©2019 par minutina. Créé avec Wix.com