Manganas I

Cedric Vergalh

Aïssable.
A lo legir, a l'escotar, a lo veire, es lo mot que me venià a la ment, al còr, a la boca.
Aïssable !
De sas tribunas estant, diaris, revistas, radiò o finestron, escupissià sul paìs e sas gents.
AÏSSABLE !
Per ieu èra una creatura mediatica, una monaca del poder, sas ficèlas èran tan gròssas, mas podià venir malefica coma Chucky. 
Chucas-i e de longa e te fasià venir l'òdi e la folia e la set de sang.
 
Nosautres pr'aquò eram luènh d'aquel circ e de sos palhassas.
Mas d'onte veniam sabiam ben que i avià la vertat d'un latz e çò que se'n disià d'un autre latz.
Carbon-Blanc, ja. Una origina pas clara...
Dins l'Entre-doas-mars. De mar n'i avià pas cap, èra luènh d'aquì, mas eram ben dins un entre dos, vinhas e bòrias al levant, entrepaus e immòbles del costat opausat de la vila. 
Avian balhat de noms que flairavan lo campèstre, los Blavets, los Cacièrs, a las tòrres d'un barri que tot lo monde chafrava Chicago.
Es aquì que demoraviam.
 
Una mena de Lego © gigant de las annadas seissanta, mas color crèma venguda pissosa amb traças negras mal definidas.
Vista sul terrenh de jòcs pels dròlles, tot rovilhats e espetats, al mitan del pargue pelat als arbres ronhoses.
Breçats pel bordon de l'autorota entrecopat del staccato dels trens.
Nos arrestam aquì ?
 
O mailèu : partissem d'aquì.
Cap a Arcaishon.
Lo Bacin.
La Còsta d'Argent.
Es aval que se tròba la moneda.
L'estiu, son las vacanças, sem joves.
Platja e discotecas.
Lo Trauc. Lo Cramalh.
I cal anar : d'aquesta passa digùs vendrà pas al fin fons de la comunautat urbana bordalesa per trapar sa cama. Sem pas al patrimòni mondial de l'UNESCO nosautres !

Imatge: Lapelliculedejosephine

 

©2019 par minutina. Créé avec Wix.com